اختلال خواندن: درمان این اختلال ها دارای 12 گام و به شرح زیر است. گام اول - انگیزه درمانگر:اولین گامعشق درمانگر به انسان هاست. اگر درمانگر به درجه ای از انسان دوستی رسیده باشد که موفقیت مراجعه کننده را نوعی تکامل و ارتقای روحی برای خودش بداند، از پشتوانهبزرگی برای موفقیت برخوردار است. گام دوم - داشتن ارتباط خوب:درمانگر باید با ایجاد رابطه بسیار خوب و با استقبالی گرم، پذیرای فرد دارای اختلال خواندن باشد. جملاتی که درمانگر هنگام ملاقات با آنان می گوید، حالت چهره و اندام،لحن و تن صدا و... می تواند اضطراب های آنان را کاهش دهد. گام سوم - گوش کردن فعال:درمانگر پس از برقراری ارتباط خوبباید از آنان بخواهد علت مراجعه را بیان کنند. وقتی آنان شروع به صحبت می کنند، به خوبی به آنها گوش دهد. گوش دادن فعال فقط با گوش صورت نمی گیرد بلکه با تمامی بدن صورت می گیرد. گوش کردن خوب، شنیدن درست و کامل همان مطلبی است که گویندهدر نظر دارد. گام چهارم - پرسشنامه والدین و مدرسه:در این مرحله لازم است اطلاعات ضروری را از مراجعه کننده و سیستم خانوادگی او به دست آوریم. پس از تکمیل پرسشنامه والدین، به خاطر کسب اطلاعات از اوضاع و اصول مراجعه کننده در مدرسه، لازم است پرسشنامه مناسبی برای معلم دانش آموز ارسال کنیم. گام پنجم - هوشبهر:پس از کسب اطلاعات لازم از طریق پرسشنامه باید مطمئن شد کودک عقب ماندگی ذهنی ندارد. برای کسب این اطمینان می توان از آزمون های هوشی استاندارد شده استفاده کرد. گام ششم - انجام کار گروهی:بهتر است درمان مشکلات یادگیری در مراکز راهنمایی و مشاوره متشکل ازگروهی از تخصص های مختلف صورت گیرد. در این گروه باید روانپزشک، متخصص مغز و اعصاب، متخصص روانسنج، گفتاردرمانگر، شنوایی سنج، بینایی سنج، مشاور روانشناس بالینی، مددکار اجتماعی، روانشناس تربیتی و متخصص درمان اختلالات یادگیری حضور داشته باشندو برنامه درمانی با تأیید همه اعضای گروه طراحی شود. گام هفتم - مصاحبه با درمانجو:درمانگر باید سعی داشته باشد با درمانجو رابطه حسنه ای برقرار کند. غالب درمانجویان مختل در یادگیری، ممکن است خودپنداره ضعیفی داشتهباشند، یعنی مشکل یادگیری آنان واظهارنظر های نامناسب اطرافیان، عزت نفس شان را کاهش داده باشد یا از برچسب خوردن هراس داشته باشند به همین دلیل درمانگرپس از سلام و احوالپرسی صمیمانه و برقراری ارتباط باید سعی کند محاسن و نقاط قدرت و توانمندی های درمانجو را بیان کند. گام هشتم - تعیین متن برای آزمون و سنجش خواندن:برای ارزیابی و سنجش میزان توانایی خواندن و در نتیجه میزان مشکل یادگیری در خواندن باید دو متن از کتاب فارسی دانش آموزان تهیه شود. انتخاب متن به میزان درس های تدریس شده در پایه ای که دانش آموز تحصیل می کند بستگی دارد. گام نهم - سنجش و تشخیص:در این مرحله، درمانگر برای تشخیص وطراحی درمان به میزان و معیاری نیاز دارد که چگونگی و کمیت مشکل دانش آموز را مشخص کند. در واقع این بخش دقیق ترین بخش مربوط به کار درمان است، زیرا طراحی برنامه درمان با عنایت به این تشخیص گذاری صورت می گیرد. گام دهم - طراحی برنامه درمان:با تشخیص علل اختلال گام بسیار مهمی برای درمان برداشته شده است. پس از مشخص کردن نوع و میزان مشکلات تعدادی از افراد دارای مشکلات خواندن مشخص می شود که آنان یکدست نیستند و برای هر کدام باید برنامه درمانی ویژه ای تدارک دید. گام یازدهم - تهیه امکانات برای درمان:در این مرحله ابزار و شرایط لازم برای درمان فراهم می شود. وسایل درمان باید بسیار ساده، ابتدایی و قابل دسترس باشد تا کودک در خانه نیز بتواند از آنها استفاده کند. گام دوازدهم - ارائه اطلاعات به والدین و کتاب درمانی:پس از طرح برنامه درمانی لازم است وضعیت دانش آموز و مشکلات آموزشی که دارد به اطلاع والدینش برسد. از کتاب درمانی نیز می توان برای دانش آموزان و درمانجویان استفاده کرد. پس از پیمودن دوازده گام، نوع مشکلات دانش آموزان در خواندن مشخص می شود و درمانگر دیدگاه روشنی برای درمان به دست می آورد. در پایان می توان گفت اگر نظام عصبی در طول زندگی کودک مراحل رشد طبیعی خود را طی کند کودک دچار مشکل یادگیری نخواهد بود و چنانچه کودکان مراحل رشد و تشکل عصبی را که بر اثر تعامل بین فرد و جهان خارج است به خوبی طی کنند، در یادگیری دچار مشکل نخواهند شد.